Հոգևոր ընթերցումներ. Ի ցույց մարդկանց ոչինչ մի՛ արեք

Մի անգամ աբբա Անտոնիոսը լսեց ոմն երիտասարդ կրոնավորի մասին, որ նշաններ արեց ճանապարհին, այսինքն՝ մինչդեռ ճանապարհ էր գնում մի քանի ծերերի հետ, վայրի էշերին հրաման տվեց ետ գալ և վերցնել իրեն: Երբ այս բանը ծերերը պատմեցին աբբա Անտոնիոսին, նա ասաց նրանց. «Ափսոսում եմ այդ եղբորը, որ լի է բարությամբ՝ մեծամեծ բարիքներով բեռնված նավի նման, և չգիտեմ՝ կհասնի՞ նավահանգիստ, թե՞ ոչ»: Իսկ հետո՝ փոքր ժամանակ անց, հայր Անտոնիոսն սկսեց արցունքներ հորդել, մորուքը փետել և կուրծքը ծեծել: Եվ աշակերտները հարցրին նրան. «Ինչո՞ւ ես լալիս, հա՛յր»: Ասաց ծերը. «Ավա՜ղ, այս պահին եկեղեցու մեծ սյունն ընկավ»: Եվ այս ասում էր այն երիտասարդ կրոնավորի մասին: «Իսկ հիմա գնացե՛ք նրա մոտ,- ասաց,- և տեսե՛ք կատարվածը»: Գնացին աշակերտները և տեսան երիտասարդ մենակյացին՝ խսիրների վրա նստած լաց լինելիս իր մեղքերի համար, որ գործել էր: Եվ տեսնելով ծերի աշակերտներին՝ ասաց. «Ասացե՛ք ծերին, որ աղերսի Աստծուն՝ միայն տասն օր ինձ տալ, և հույս ունեմ պատասխան տալ և ապաշխարել մեղքերիս համար»: Եվ հինգ օր հետո վախճանվեց:

 

«Սուրբ հայրերի վարքն ու կենցաղավարությունը» գրքից, Հատոր Ա, Էջմիածին 2016

Աղբյուրը` surbzoravor.am

Տարածել`
Share

You may also like...

Sorry - Comments are closed