Հին Կոնդն ու հին կոնդեցին. լուսանկար

«Երևանը հին ժամանակներից բաժանված է եղել երեք թաղի՝ Հին Թաղ (Հին Երեւան), Կոնդ և Քարահանք… Կոնդը բռնել է քաղաքի արևմտյան վերին բարձր մասը: Այդ թաղը մեծացել և ընդարձակվել է, երբ այդտեղ, 1724-1725թթ., բնակություն են հաստատել նստակյաց դարձած հարյուր տուն հայ բոշաները, այդտեղ բնակվել են եւ հայ մելիքները»:

Կիրճի գլխին, բլրակի վրա փռված Կոնդը հին քաղաքի ամենաբարձր կետում ունեցել է շահավետ դիրք ու բարենպաստ կլիմա: Բարձունքն անկանոն օղակել են նեղլիկ ու խորդուբորդ փողոցները: Բլրի գագաթին մեկ և երկու հարկանի տներ են եղել, ստորոտի հատվածում ապրել են մեծահարուստները:
 
Հետագայում Կոնդի փեշերին գծվել են խորհրդային փողոցները, որտեղ ազնվականների «ապարանքների» փոխարեն կառուցվել են տներ` մտավորականների և արվեստագետների համար:
 
Երևանի արտաքին տեսքի նկարագրությունները սկսվում են 17-րդ դարից, առաջին նկարագրողը ֆրանսիացի ճանապարհորդ Շարդենն էր, հետո՝ ռուս հետազոտող Իվան Շոպենը: Սակայն Կոնդի սահմանների և տարածքի մասին մինչև 19-րդ դարի առաջին կեսերը հստակ տեղեկություններ չկան: Արևելյան այլ քաղաքների պես Երևանը ևս հատակագծում չուներ:
 
20–րդ դարի 30-ականներին հաստատվեց Երևանի կառուցապատման պլանը, և բնական սահմաններ ունեցող Կոնդը սկսեց ձևափոխվել: Թեպետ կառուցապատելու համար քանդվող Կոզեռն գերեզմանատան տեղում ամենուրեք հայտնաբերվեցին վաղ քրիստոնեական դամբարաններ, սկսեցին նոր շենքեր կառուցել:

 

Տարածել`
Share

You may also like...